به خدا دروغ بافته اند كه به دزدي چراغ آمده ام ، تا پشت پرچين تاريك آبادي . چه نوازشي نياز مرا بيدار مي كند كه سهم را به سجده بنشينم اينگونه؟ وقتي در من ، حضور هزار چراغ سو سو مي زند هر لحظه . . . و راستي چرا چراغ چشم چپ اين جماعت ، علامت فريب من باشد . وقتي مي خواهم به طعنه ي تهمت ! پاره ي تن تمام فرداها باشم.
از : م.ش
2نوشته
شده در
یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت18:21 توسط الهه|
This Template Designed
By
ELAHEH
naz.
All Rights Reserved